Poziomki

Co będziemy robić we wrześniu ?

  1. Witamy się  po  wakacjach – odnawiamy  stare przyjaźnie  i  nawiązujemy                                                  
  2. Poziomki to my- poznajemy logo naszej  grupy, przypominamy sobie zasady  bezpiecznego  funkcjonowania  na terenie przedszkola i poza nim.
  3. Czy potrafię?- dostrzegamy możliwości własnego ciała np. w łazience, w szatni, w ogrodzie, podczas wspólnych zabaw.
  4. Utrzymujemy poprawną postawę siedzącą przy stole, dbamy o estetykę jedzenia.
  5. Używamy zwroty grzecznościowe w różnych sytuacjach bez przypominania.
  6. Śpiewamy i bierzemy czynny udział w zabawach zorganizowanych.
  7. Koncentrujemy naszą  uwagę  na  wypowiedziach  koleżanek  i  kolegów  podczas  wspólnych  rozmów.                                                             
  8. Przyswajamy zasady  pieszego  ruchu  drogowego  i  przestrzegamy  je    podczas spacerów.                      
  9. Wykorzystujemy w  zabawie  doświadczenia  zebrane  w  trakcie  poznania  nieco  dalszego środowiska.
  10. Szybko zgłaszamy osobom dorosłym wszelkie dolegliwości i skaleczenia.
  11. Rozpoznajemy i nazywamy części naszego ciała; dostrzegamy te, które są pojedyncze i te występujące w parach; zaczynamy rozumieć i ćwiczyć praktycznie pojęcie „para”.

 ♥

DZIECKO 4- LETNIE

    Postępy w rozwoju motorycznym czynią dziecko czteroletnie bardziej sprawnym, można, więc wymagać od niego większej samodzielności przy obsługiwaniu się, jak również przy spełnianiu różnych poleceń. Mimo znacznie większej wytrzymałości i umiejętności skupiania uwagi- czterolatek podobnie ja trzylatek zdolny jest tylko do krótkotrwałego wysiłku.

     Kościec jego jest wrażliwy i giętki, a krzywizny kręgosłupa nie są jeszcze ustalone. Stawy cechuje duża ruchomość, a wiązadła stawowe są słabe i rozciągliwe. Bardzo słaba jest również muskulatura- mięśnie są wiotkie i cienkie, niezdolne do silnych i długotrwałych skurczów, wskutek czego dziecko jest niewytrzymałe na wysiłek fizyczny, męczy jest jednostajna pozycja oraz monotonny i dłużej trwający ruch np. daleki spacer.

    Dzieci w tym wieku, mając zwiększoną potrzebę ruchu i działania, dążą coraz aktywniej do poznawania otoczenia. Ich zainteresowania nadal dotyczą przede wszystkim świata rzeczy i zjawisk z najbliższego otoczenia., niemniej krąg ich rozszerza się. Dziecko coraz częściej zadaje pytania, mówi o swoich spostrzeżeniach i przeżyciach, zasób jego słów wzbogaca się. Trudności w nawiązywaniu słownego porozumienia z dzieckiem czteroletnim znacznie się zmniejszają. Łatwiej nawiązuje ono społeczne kontakty z dorosłymi i rówieśnikami, sygnalizuje swoje życzenia, odczuwane zadowolenie czy przykrość. Dziecko czteroletnie lepiej rozumie polecenia kierowane do niego indywidualnie niż zbiorowe nakazy i zakazy wydawane całej grupie.

    Zabawę czterolatków cechuje znacznie silniejsza niż u trzylatków tendencja do szukania towarzystwa, jakkolwiek nadal obserwuje się potrzebę zabawy indywidualnej. Zabawy są nadal dość proste i krótkie, gdyż dziecko nie potrafi koncentrować uwagi przez dłuższy czas i szybko zmienia przedmiot swych zainteresowań, odrywa się od jednej czynności lub zabawy, aby przejść do następnej. Przerywa rozpoczętą czynność, gdy zaczyna się nudzić. Jego uwaga jest skoncentrowana na bodźcach silnych i atrakcyjnych, a nie podtrzymywana wysiłkiem woli. W dążeniu do wspólnej zabawy dzieci wymagają pomocy i pośrednictwa ze strony osoby dorosłej. Trudno im, bowiem jeszcze informować się wzajemnie o swych zamiarach i pragnieniach. Nie są też zdolne do samodzielnego organizowania zabawy, polegającej na współdziałaniu, mimo że taka właśnie zabawa coraz bardziej je pociąga.

    Dziecko czteroletnie rozwiązuje zadania przede wszystkim w płaszczyźnie manipulacyjnej i ruchowo- spostrzeżeniowej, wówczas, gdy ma bezpośredni kontakt z przedmiotami i zabawkami, w działaniu lub przy współdziałaniu osób dorosłych.

    Wyobraźnia dziecka jest już bardziej rozbudzona, co przejawia się np. w bazgrotach, którym nadaje ono określone znaczenie oraz w tym, że dziecko może chwilami zatracać poczucie rzeczywistości i opowiadać niestworzone historie, twierdząc równocześnie, że są prawdziwe. Czterolatek potrafi tworzyć w wyobraźni cały światy, „przebywać” w nich długimi godzinami, bawiąc się i rozmawiając na głos z wyimaginowanymi postaciami i przyjaciółmi

    W pracy wychowawczej z dzieckiem czteroletnim kontakty okolicznościowe odgrywają równie ważną rolę, jak w grupie trzylatków. Treść tych kontaktów coraz częściej wiąże się jednak z zainteresowaniami poznawczymi.

    Dla czterolatka naśladowanie starszych jest nadal jedną z głównych dróg uczenia się. Wzorem do naśladowania staje się postępowanie rodziców dziecka, najbliższych osób, jak również postępowanie nauczycielki w przedszkolu. Dzięki nawiązaniu uczuciowej więzi z nauczycielką, dziecko jeszcze aktywniej (pod jej kierunkiem) przyswaja sobie normy współżycia, obserwuje otoczenie i poszerza wiadomości, lepiej wykorzystuje zdobywane umiejętności, żywiej reaguje na piękno przyrody, opowiadania i ilustracje.

    W tym wieku u dzieci pojawiają się czasami tzw. manieryzmy, czyli powtarzające się, nieuzasadnione zachowania. Mogą one przyjmować najróżniejszą postać, jak mruganie powiekami, oblizywanie się, poprawianie ubranka, powtarzanie określonych słów lub gestów. Zachowania te mogą być dla rodziców niepokojące lub denerwujące. Jeżeli jednak nie utrzymują się zbyt długo, są zupełnie nieszkodliwe i mijają samoistnie, dlatego nie należy zwracać na nie specjalnej uwagi i starać się na siłę odzwyczajać od nich dziecka.

 ♥

 

REPERTUAR

 

wrzesień

Witaj przedszkole

1.Żwawo kroczą do przedszkola

po wakacjach dzieci.

Deszczyk kropi, ptaszek śpiewa,

w górze słońce świeci.

 

ref. Tra- la-la, tra- la-la,

to zabawa na sto dwa.

Tra- la-la, tra- la-la,

to zabawa na sto dwa.

 

  1. Wszyscy wchodzą do swej sali,

z panią się witają.

Pięknie koło szybko tworzą

piosenkę śpiewają

 

 

Lato odchodzi

  1. Lato mruga złotym okiem,

już szykuje się do drogi,

żegna się z nami

razem z bocianami.

 

ref. Dylu- dylu, na badylu,

razem z bocianami.

Dylu- dylu, na badylu,

razem z bocianami.

 

  1. Już jaskółka czarnym piórkiem

kreśli kółka pod chmurami,

A chmury płaczą,

że odchodzi lato.

 

ref. Dylu- dylu, na badylu,

już odchodzi lato.

Dylu- dylu, na badylu,

już odchodzi lato.

 

  1. Przelatują nad polami

dzikie gęsi wielkim kluczem,

gę- gę gęgają

lato zamykają.

 

ref. Dylu- dylu, na badylu,

lato zamykają.

Dylu- dylu, na badylu,

lato zamykają.

 

 

Dzieci i światła

  1. Po ulicach auta pędzą w różne strony.

Uważajcie dzieci na światło czerwone.

 

Ref. Razem z mamą muszę stanąć

kiedy światło jest czerwone.

A na drugą przejdę stronę

przy świetle zielonym.

 

  1. Już hamują z piskiem auta rozpędzone,

bo na dzieci mruga światełko zielone.

 

  1. Auta mkną po jezdni, chodnik jest dla dzieci.

Patrzcie jakie światło przed wami się świeci.

 

 

Będę kierowcą

Jedzie auto coraz prędzej, co za pęd, co za pęd!.

Żółte światło, pas na jezdni, teraz skręt, teraz skręt.

 

Ref. Bardzo trudno być kierowcą,

lecz ja mówię wszystkim chłopcom,

że kierowcą, że kierowcą

muszę kiedyś być.

 

Różne światła, różne znaki trzeba znać, trzeba znać.
Muszę wiedzieć kiedy jechać, kiedy stać, kiedy stać.

 

 

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Wszystkie zasady ich używania wraz z informacjami o sposobie wyrażania i cofania zgody na używanie cookies, opisaliśmy w Polityce Prywatności.Korzystając z serwisu akceptujesz jej postanowienia. Więcej

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close