Ciekawostki

Czerwiec

Czerwiec sady owocami okrasił najwcześniej,
czerwienieją w środku czerwca słodziutkie czereśnie.
Jeszcze swoich drzwi za nami nie zamknęła szkoła
a już las się niecierpliwi, do siebie nas woła.
Czekaj lesie, wytrzymaj jeszcze- czerwiec w mig przeleci
i po twoim mchu zielonym będą biegać dzieci!
Jeszcze tydzień, jeszcze drugi – skończy się nauka
i w zielonych wrotach lata kukułka zakuka.

Czereśnie w roli głównej

Czereśnie, to owoce lata. Czekamy na nie cały rok. Kiedy już możemy nacieszyć się ich świeżym smakiem, warto spróbować nowych połączeń w niebanalnych i pysznych przepisach, nie tylko w deserach.

Niestety, sezon na czereśnie jest krótki. Aby dłużej się nimi nacieszyć, wiele osób sięga po gotowe przetwory z tymi owocami lub przyrządza własne

Ponieważ większość odmian jest słodka, bez kwaskowatości, do przetworów z czereśni (dżemów, galaretek) zaleca się dodawanie soku z porzeczek. Czereśnie mogą być po wydrylowaniu marynowane w occie i w takiej postaci stosowane jako dodatek do pasztetów i mięs. Świeże owoce dodawane są w sezonie ich zbioru do deserów owocowych i ciast, np. do tart. Sporządza się z nich również likiery i syropy. Kandyzowane stosowane są jako dekoracja deserów i ciast.

Zbierane są u odmian wczesnych na początku czerwca, a sezon na te owoce kończy się u odmian późnych w końcu lipca.

Czereśnie są nietrwałe i nie mogą być przechowywane dłużej niż kilka dni. Można wydłużyć czas przechowywania pod warunkiem utrzymywania owoców w stanie suchym, z szypułkami i ułożone płytką warstwą. Maksymalny czas przechowywania wynosi do 2 tygodni przy odpowiedniej wilgotności powietrza i  temperaturze.

Sezon na te owoce jest krótki, a korzyści dla zdrowia ogromne. Są one nie tylko aromatyczne, ale i bogate w składniki odżywcze. Czereśnie są doskonałym źródłem witamin i mikroelementów, które wzmacniają organizm i dodają sił. Zdrowe odżywianie latem jest tak samo ważne jak dostarczanie witamin zimą.

 

 Tarta z czereśniami

składniki na 8 porcji:

– 300 g mąki pszennej

– 5 – 7 łyżek cukru pudru

– szczypta soli morskiej

– 190 g masła (zimnego)

– 2 – 3 łyżki zimnej wody

– 650 g czereśni

– po 1/3 łyżeczki tartej gałki muszkatołowej, cynamonu i ekstraktu migdałowego lub waniliowego

– cukier puder do posypania

sposób wykonania:

  1. Mąkę przesiać do miski, dodać cukier puder, sól oraz pokrojone na kawałeczki zimne masło. Miksować mieszadłem miksera aż powstanie drobna kruszonka lub rozcierać palcami masło z mąką. Następnie wlać zimną wodę, stopniowo, po łyżce i złączyć składniki w gładkie ciasto. Ulepić kulę, rozpłaszczyć ją i włożyć do lodówki na około 45 minut.
  2. Piekarnik nagrzać do 190 stopni C. Czereśnie wydrylować, wymieszać z gałką muszkatołową, cynamonem i ekstraktem migdałowym. Formę na tartę o średnicy 23 – 24 cm posmarować grubo masłem. Ciasto podzielić na równe 2 części. Rozwałkować pierwszą część ciasta, podsypując w razie potrzeby mąką i wyłożyć nim spód oraz boki formy. Drugą część ciasta również rozwałkować i wyciąć paski, np. radełkiem.
  3. Na spód wyłożyć owoce, na wierzchu położyć paski ciasta. Ciasto z wierzchu można posmarować żółtkiem wymieszanym z 1 łyżką mleka. Wstawić do piekarnika. Piec przez ok. 50 minut na złoty kolor.

W wersji bezglutenowej można użyć mąki owsianej bezglutenowej lub z domieszką mąki ryżowej.

Maluch potrafi! 

Cieszyć się będzie z możliwości miksowania, mieszania i podawania składników.

Nie odmówi współpracy przy wałkowaniu ciasta i wykładania owoców.

Smacznego !

Maliny – smak lata…

Maliny to pyszne owoce – soczyste i aromatyczne. Cenione są też przez dietetyków i zielarzy, bowiem maliny (zarówno ich owoce, jak i liście) zawierają sporo witamin i minerałów – z magnezem, wapniem i żelazem na czele, a także wiele innych wartościowych dla zdrowia substancji.

Maliny, to owoce złożone zwykle z wielu drobnych, różowoczerwonych, soczystych pestkowców. Ich właściwości lecznicze i wartości odżywcze były doceniane już w czasach Jezusa. Rzymianie rozpoczęli proces ich udomawiania około IV w. i to dzięki nim uprawy rozprzestrzeniły się w całej Europie.

Zasługę rozpowszechnienia malin, zwłaszcza w postaci dżemów i galaretek, przypisuje się Brytyjczykom. To także oni przywieźli maliny w połowie XVIII w. do Nowego Jorku. Uprawa rdzennie amerykańskich czarnych malin rozpoczęła się w XIX w.

Obecnie na świecie istnieje ponad 200 znanych gatunków malin, w kolorze od czerwonego przez czarny, aż po rzadsze odmiany pomarańczowe, fioletowe i żółte.

W Polsce maliny rosną w lasach i ogrodach. Owocują w drugim roku i jesienią usychają, ale roślina wydaje nowe pędy. Maliny uprawne mają wiele odmian różniących się wielkością owoców, barwą i smakiem.

Ale najbardziej aromatyczne są maliny dziko rosnące. Te właśnie owoce zawierają więcej cennych dla zdrowia substancji.

Odmiany uprawne maliny pochodzą ze skrzyżowania licznych gatunków malin, a także malin i jeżyn

W owocach malin są kwasy organiczne, pektyny, antocyjany, cukry, związki śluzowe, lotne związki zapachowe. Jest również bogactwo witamin (min. C, E, B1, B2, B6) oraz wiele substancji mineralnych – przede wszystkim potas, magnez, wapń, żelazo.

Natomiast liście malin zawierają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, związki żywicowe, sole mineralne (min. żelaza, miedzi, wapnia).

 

Naleśniki z malinami – czy to para idealna?

Obowiązkowa jest oczywiście wersja kanoniczna – z truskawkami plus jogurt zamiast śmietany, ale równie dobrze sprawdzają się też pełne smaku jagody, czereśnie i wiśnie. Dopasowanie proporcji składników jest indywidualne – przygotować należy tyle naleśników i użyć takiej ilości owoców i jogurtu na jaką mamy ochotę.

W zależności od upodobań, można użyć jogurtu greckiego ( kremowego i gęstego) albo bardziej płynnego. Bezglutenową mąkę owsianą można zastąpić inną, np.: kukurydzianą czy jaglaną. Zamiast oleju kokosowego można sięgnąć po inny olej lub np. masło klarowne. To danie jest doskonałe zarówno na obiad, jak i śniadanie, lunch lub kolację.

Składniki:

– 500 g malin,

– 300 ml jogurtu naturalnego,

– 2 jajka,

– 8 -10 łyżek bezglutenowej mąki owsianej

– woda mineralna gazowana

– szczypta soli,

– olej do smażenia.

sposób przygotowania:

  1. Jajka roztrzepać w misce. Dodać przesianą przez sito mąkę i wodę.
  2. Wymieszać, aż uzyskania gładkiego naleśnikowego ciasta. Najlepiej najpierw dodać połowę mąki i rozrobić ciasto, a następnie dodać resztę mąki i więcej wody.
  3. Usmażyć naleśniki na lekko natłuszczonej patelni. Gotowe naleśniki odkładać na talerz i przykrywać drugim talerzem, by nie wystygły.
  4. W dużej misce delikatnie wymieszać przebrane maliny z jogurtem.
  5. Naleśniki pokroić w paski, a następnie w nieduże kwadratowe kawałki.
  6. Przełożyć naleśniki do miski z malinami i wymieszać

Maluch potrafi! 

Z pewnością cieszyć się będzie z możliwości roztrzepania jajek oraz mieszania i podawania składników. Może spróbować pokroić naleśniki i wymieszać je z jogurtem i malinami.

Smacznego!

przygotowała Katarzyna Leszczyńska – Adamczyk

 

Szkolna dojrzałość edukacyjna

Od tak dawna, jak dawno istnieje człowiek wychowujący swe potomstwo, istniał problem dojrzałości dziecka do zadań, jakie dorośli przed nim stawiali. W czasach, gdy zaczęły pojawiać się zbiorowe formy wychowania i nauczania, gdy wreszcie zrodziła się instytucja zwana szkołą, musiał powstać problem, jakiego rodzaju wymagania i zadania postawi szkoła przed swymi adeptami oraz nasuwało się pytanie, czy każdy z uczniów jest w stanie sprostać owym wymaganiom.

Za dojrzałe do podjęcia nauki szkolnej uważa się dziecko, które osiągnęło taki stopień rozwoju umysłowego, społeczno-moralnego, emocjonalnego oraz fizycznego, jaki umożliwi mu przystosowanie do wymagań szkoły. Dziecko powinno wykazać się wrażliwością i podatnością na systematyczne nauczanie i wychowanie w klasie I. Wrażliwość na naukę szkolną przejawia się przede wszystkim w zainteresowaniu dziecka szkołą i wiadomościami oraz umiejętnościami, jakie może sobie tam przyswoić.

Podatność na nauczanie i wychowanie polega na tym, że to, czego dziecko się uczy jest dla niego przystępne i zrozumiałe, a ono samo potrafi podporządkować się wymaganiom nauczyciela i regulaminu szkolnego oraz harmonijnie współżyć z kolegami.
Wymagania stawiane dziecku jako podmiotowi nauczania i wychowania zależne są od systemu oświaty przyjętego w danym kraju, szczególnie zaś od organizacji nauczania początkowego, zawsze jednak muszą być dostosowane do właściwości rozwojowych dziecka.

Nie ulega wątpliwości, że przy ocenianiu, czy i w jakiej mierze dziecko jest dojrzałe do rozpoczęcia nauki w szkole, należy uwzględniać całokształt jego rozwoju fizycznego i psychicznego w dziedzinie umysłowej, uczuciowej i społecznej. Każda z tych płaszczyzn jest złożona i wielostronna, obejmuje wiele różnych cech oraz sposobów zachowań.

Dojrzałość umysłową charakteryzują przede wszystkim swoboda w posługiwaniu się mową oraz prawidłowe rozumienie mowy innych, rozumienie symboli jako podstawy do nauki czytania, odpowiedni zasób doświadczeń i wyobrażeń, będący podstawą dla procesów analizy i syntezy oraz myślenia.

Dojrzałość emocjonalno-społeczna przejawia się samodzielnością, zaradnością dziecka, chęcią i umiejętnością nawiązywania przez nie kontaktów z rówieśnikami i nauczycielem oraz umiejętnością przystosowania się do wymogów nowego środowiska. Dziecko dojrzałe emocjonalnie do podjęcia nauki jest zdolne opanować swoje emocje, a więc powściągnąć gniew, złość, lęk i obawę, a w każdym razie nie uzewnętrznia gwałtownie i niepohamowanie swych stanów uczuciowych.

Dojrzałość fizyczna to dobry stan zdrowia dziecka, odporność na choroby i zmęczenie, sprawność narządów zmysłów i narządów artykulacyjnych oraz ogólną sprawność ruchową i manualną, która związana jest z dobrą orientacją przestrzenną, a także koordynacją i pamięcią wzrokowo – ruchowo – słuchową. Cechą dojrzałości fizycznej jest również równowaga nerwowa, będąca warunkiem zdrowia psychicznego i osiągnięcia dojrzałości emocjonalnej. Dojrzałość fizyczna warunkuje dojrzałość psychomotoryczną dziecka, która ma wpływ na dobrą orientację w przestrzeni i koordynację ruchowo-wzrokową. Przejawem tej dojrzałości jest także zręczność, sprawność ruchów i umiejętność hamowania pewnych impulsów ruchowych.

Dziecko, którego rozwój motoryczny pozwala na współzawodniczenie z rówieśnikami na terenie szkoły, będzie zadowolone i lepiej będzie się czuło w klasie niż dziecko, którego rozwój motoryczny jest opóźniony. Wszelkie zaburzenia rozwoju motorycznego powodują bierność dzieci, ich osamotnienie, niską samoocenę i poczucie małej wartości, unikanie rówieśników, co może pogłębiać istniejące już dysfunkcje rozwojowe.

Dojrzałość szkolną można zatem ujmować jako moment równowagi między wymogami szkoły, a możliwościami dziecka.

przygotowała

mgr Katarzyna Leszczyńska – Adamczyk

 

 

 

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Wszystkie zasady ich używania wraz z informacjami o sposobie wyrażania i cofania zgody na używanie cookies, opisaliśmy w Polityce Prywatności.Korzystając z serwisu akceptujesz jej postanowienia. Więcej

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close