Ciekawostki

Kwiecień

Kwiecień w kalendarzu z tego bywa znany,

że to taki miesiąc niezdecydowany.

Zwłaszcza w sprawach aury, to znaczy pogody:

czy lepsze są skwary, czy śniegi i chłody?

I dlatego właśnie kwiecień wciąż przeplata

zimowe przymrozki z upałami lata…

Janusz Jabłoński

Warzywa upieczone w piekarniku nie tracą cennych składników odżywczych, które wypłukują się w czasie gotowania. Są chrupiące i mają intensywny, skoncentrowany smak.

Młode warzywa z pieca

Składniki: 

  • pęczek młodej marchewki
  • pęczek zielonych szparagów
  • 0,5 kg młodych ziemniaków
  • oliwa

Sos:

  • 200ml śmietany 18- proc
  • 2 łyżki musztardy diżońskiej
  • łyżka posiekanego szczypiorku
  • sól, pieprz i cukier

 

Sposób przygotowania:

Oczyścić szparagi z łusek, odciąć końcówki. Ziemniaki i marchewki oskrobać. Jeśli są spore, przekroić wzdłuż na pół. Warzywa posolić i zmieszać z oliwą. Ułożyć na dużej blasze i wstawić do piekarnika nagrzanego do 200stopni. W trakcie pieczenia kilka razy potrząsnąć blachą, aby nie przywarły.

Przygotowanie sosu: wymieszać śmietanę z musztardą, szczypiorkiem i przyprawami.

Kiedy warzywa będą prawie miękkie, delikatnie posmarować je z wierzchu sosem śmietanowym i zapiekać jeszcze przez 10 minut, zwiększając temperaturę opiekania do góry, tak by ładnie się przyrumieniły. Wachlarz warzyw, które można wykorzystać jest bogaty i uzależniony od indywidualnych smaków. To np.: cukinia, pomidory, bataty, brokuły, czosnek, cebula…

Smacznego!

Maluch potrafi!

 

Dziecko może zająć się smarowaniem warzyw oliwą i oprószeniem ich solą Może je również rozłożyć na blasze przed wstawieniem do piekarnika.

Mały kuchcik może też wymieszać w misce wszystkie składniki sosu. Wcześniej może pokroić szczypiorek, jeśli nie nożem, to pociąć  nożyczkami.

przygotowała

mgr Katarzyna Leszczyńska- Adamczyk

Dziecko z ADHD

ADHD jest rozpoznaniem medycznym i psychologicznym. Jego opisy znajdziemy w podręcznikach psychologii i psychiatrii. ADHD jest poważnym zaburzeniem neurorozwojowym, którego objawy są zauważalne już u dzieci w wieku przedszkolnym, a w pełni możliwe do zdiagnozowania w młodszym wieku szkolnym.

Ważne jest też czym nie jest ADHD. Podobnie, jak depresja nie jest lenistwem, a cukrzyca przejawem łakomstwa, tak zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) nie jest złym zachowaniem czy formą zaburzeń zachowania. W przypadku dzieci cierpiących z powodu ADHD mówi się o obecności utrudniających funkcjonowanie objawów zaburzeń koncentracji,  nadruchliwości, czy nadmiernej impulsywności.  Coś, co denerwuje lub przeszkadza dorosłym, nie musi być celowym działaniem dziecka – może być niezależnym od jego woli objawem. Dzieci cierpiące na ADHD nie mają wpływu na to, że np. „zawieszają się”, nie potrafią dłużej utrzymać uwagi na zadaniu czy też nie są w stanie wysiedzieć w bezruchu kilkunastu minut. Jeśli się o tym zapomina można wpaść w pułapkę karania czy potępiania za przejawy niezależnych od ludzkiej woli objawów.

Z badań wynika, że nadpobudliwe dzieci znajdą się w każdym przedszkolu, a każdy dorosły pracujący na co dzień z dziećmi zetknie się z tym problemem.

Zdarza się niestety często, że jeśli objawy ADHD są umiarkowane i za bardzo nie irytują dorosłych, nie powodują krytycznych problemów edukacyjnych, to pozostają niezauważone lub zbagatelizowane. Dlatego wiele dzieci z ADHD pozbawionych jest profesjonalnej pomocy. Na konsultację do specjalisty kierowane są najczęściej te dzieci, które przeszkadzają dorosłym, przejawiają nasilone objawy nadruchliwości i nadmiernej impulsywności albo u których rozwinęły się dodatkowe zaburzenia ( w tym m.in. zachowania opozycyjno – buntownicze, zaburzenia zachowania, depresja, lęki).

ADHD jest po części zaburzeniem wrodzonym, jest mocną cechą genetyczną, czyli szanse jego odziedziczenia są równie prawdopodobne co przejęcie po rodzicach poziomu inteligencji, koloru oczu czy wzrostu. ADHD nie można nabyć, nie jest skutkiem złego wychowania. Z innej jednak strony – działania podejmowane przez rodziców czy stosowane przez nich metody wychowawcze mogą albo pomóc dziecku dotkniętemu tym zaburzeniem lepiej funkcjonować albo pogłębiać i tak już występujące trudności. Wychowując więc trudne dziecko, np. z ADHD, czy to w domu, czy w przedszkolu, należy wspiąć się na szczyty swoich możliwości i być konsekwentnym w działaniu.

Często stawiane jest pytanie: „Jakie zachowania powinny zaniepokoić rodziców i nauczycieli?” Psychiatra dziecięcy czy psycholog nie rozpozna ADHD, jeśli nie będzie znał kryteriów tego zaburzenia, tj. dziewięciu objawów zaburzeń uwagi oraz dziewięciu nadruchliwości i impulsywności. Bez wystarczającej wiedzy i znajomości wytycznych diagnostycznych specjalista nie będzie mógł ocenić, czy obserwowane objawy były obecne przed 7 lub 12 rokiem życia, czy zaburzają  funkcjonowanie dziecka, czy występują przynajmniej w dwóch środowiskach, np. w domu lub w przedszkolu oraz czy przejawiane przez dziecko zachowania są bardziej nasilone niż u innych dzieci w tym samym wieku, w tej samej płci czy na tym samym poziomie rozwoju. Fakt, że dziecko ma większe kłopoty z koncentracją, jest bardziej ruchliwe i impulsywne niż jego rówieśnicy, powinien skłonić dorosłych do podjęcia działań. Należy jednak zaznaczyć, że wspomniane problemy muszą być wyraźniejsze. Rodzice czy też nauczyciele nie mogą postawić rozpoznania ADHD, ale bazując na swoich obserwacjach, powinni podjąć odpowiednie działania, w tym skierować dziecko do poradni specjalistycznej, gdzie wykonane zostaną odpowiednie badania psychologiczno – psychiatryczne.

Na podstawie opracowania Marty Jerzak i Artura Kołakowskiego

przygotowała mgr Katarzyna Leszczyńska – Adamczyk

 

Powiatowa Stacja Sanitarno- Epidemiologiczna w Poznaniu informuje

WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY TYPU A

 

CO TO JEST WZW A?

Wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A) to choroba zakaźna potocznie nazywana „żółtaczką pokarmową”. Choroba wywołana jest przez wirus zapalenia wątroby typu A (HAV).

 

JAKIE SĄ OBJAWY WZW A?

U osób zakażonych występują objawy grypo podobne (w pierwszym okresie) oraz objawy ze strony układu pokarmowego (odbijanie, zgaga, nudności, wzdęcia, uczucie wczesnej sytości, ciemny mocz, odbarwiony stolec), jak również żółtaczka (czyli zażółcenie skóry, twardówek, błon śluzowych).

 

KTO JEST ŹRÓDŁEM ZAKAŻENIA?

Źródłem zakażenia jest człowiek chory na WZW typu A.

 

KIEDY I JAK MOŻNA SIĘ ZARAZIĆ?

Choroba szerzy się:

>- głównie drogą zakażeń typu kałowo- doustnych (stąd potoczna nazwa choroba „brudnych rąk”),

>- drogą kontaktów seksualnych z osobą zakażoną, w tym przez bezpośredni kontakt oralno-analny,jak i poprzez kontakt oralny z częściami ciała oraz powierzchniami, na których znajduje się wirus,

>- przez spożycie zakażonych produktów żywnościowych (zwłaszcza warzyw, owoców, owoców morza, niepoddanych skutecznej obróbce termicznej), a także przez wodę zakażoną przez osoby wydalające HAV z kałem, niepoddaną skutecznym zabiegom dezynfekcyjnym,

>- drogą naruszenia ciągłości tkanek (poprzez krew) w krótkim na ogół okresie wiremii HAV – niewielkie ryzyko zakażenia.

 

JAKI JEST OKRES WYLĘGIWANIA?

Okres od zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów może wynosić od 15 do 50 dni (przeciętnie około 30 dni).

 

JAKI JEST OKRES ZARAŹLIWOŚCI?

Osoba chora wydala duże ilości wirusa wraz z kałem nawet przez kilka tygodni, przy czym wydalanie wirusa może zacząć się od 2 do 3 tygodni przed wystąpieniem żółtaczki.

Wydalanie wirusa z kałem może trwać nawet do 6 tygodni od zakażenia. Wirus znajduje się także we krwi i ślinie chorego.

 

JAK ZAPOBIEGAĆ ZACHOROWANIOM NA WZW A?

~ Zaszczepić się przeciw WZW typu A (schemat szczepień składa się z dwóch dawek, szczepienia są odpłatne, druga dawka podawana jest 6-12 miesięcy od pierwszego szczepienia). Szczepienia można wykonać w Punkcie Szczepień Wojewódzkiej”5tacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Poznaniu os. Przyjaźni 118, przychodniach lekarza rodzinnego lub innych punktach szczepień.

~ Przestrzegać zasad higieny osobistej zwłaszcza dokładnego mycia rąk po wyjściu z toalety, przed każdym posiłkiem.

-unikać ryzykownych zachowań seksualnych, w tym kontaktów oralno- analnych

~ Przestrzegać zasad przygotowywania środków spożywczych z zachowaniem zasady higieny i poddawania ich w miarę możliwości zabiegom termicznym bezpośrednio przed przekazaniem do spożycia.

~ Myć i dezynfekować zakażony sprzęt, miejsca i inne przedmioty przy użyciu preparatów działających przez czynny chlor.

-Wymagać, aby żywność nieopakowana podawana była w rękawiczkach  jednorazowych. -Myć i dezynfekować zakażony sprzęt, miejsce i inne przedmioty przy użyciu preparatów działających przez czynny chlor.

Opracowanie: Oddział Epidemiologii PSSE w Poznaniu

Konsultacją medyczna: lek. Med. Błażej Rozpłochowski

Oddział Zakaźny Wielospecjalistyczny Szpital Miejski im. Józefa Strusia z ZOL, ul. Szwajcarska 3 Poznań

Źródło:  „Choroby zakaźne i pasożytniczę -epidemiologia i profilaktyka” pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Zielińskiego, dr n. med. Małgorzaty Sadkowskiej-Todys, mgr Anny Bauman-Popczyk- wydanie VII a-medica press 2014 r. oraz Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny

www.pzh.gov.pl

Dane dot sytuacji epidemiologicznej zachorowna WZW typu A w poznaniu i powiecie poznańskim dostępne na stronie

http://www.psse-poznan.pl

 

 

 

 

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Wszystkie zasady ich używania wraz z informacjami o sposobie wyrażania i cofania zgody na używanie cookies, opisaliśmy w Polityce Prywatności.Korzystając z serwisu akceptujesz jej postanowienia. Więcej

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close